Spacial Thanks : ทาง TumCivil ขอขอบพระคุณ

TumCivil.com (เขียนขึ้นโดยไม่ได้เป็นทางการ เพราะนี่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น....) v.2.00	เสียงน้าผมก่อนตาย 2 เดือนขณะรู้ตัวว่าเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้าย

- และทางผมเองหวังว่าหากท่านที่จะร่วมสนับสนุนเว็บไซต์นี้ เป็นค่าสปอนเซอร์ก็โทรมาได้ 09-499-0739 เพื่อร่วมให้ความรู้และประชาสัมพันธ์ให้กับท่าน โดยทางผมจะไม่เรียกร้องจากท่าน เพราะว่าเว็บนี้ทำด้วยใจครับ...ดูได้ที่ ต้องการลงโฆษณา

TumCivil มาจากคำว่า Tum + Civil / ตั้ม + ซีวิล (ตั้มโยธาไงครับ) หลายคนเรียกตุ้มซีวิล อย่าครับ ขอร้อง 555
		www.arokaya.org
@ ก่อนอื่นต้องขอกล่าวว่าแรงบันดาลใจที่ผมได้รับจากการที่ผมนั่งทำเว็บ www.tumcivil.com นี้เป็นแรงบันดาลใจเริ่มแรกสุดที่ทำให้ผมอธิพัชร์ ศรเกตุ (ชื่อเก่าอนัฆพร) มีความคิดเปลี่ยนไป ซึ่งในขณะนั้นผมกำลังรอสมัครงานอยู่ 3 ที่ กอปรกับตัวผมเองเป็น freelance อยู่ด้วยตอนนั้น รับงานแก้ไขโครงสร้างอาคารอยู่แล้ว แต่ว่ากว่าที่จะได้เงินมาต้องใช้เวลานาน ใช้ความคิดอย่างมาก แล้วยังต้องเซนต์อีก ก็งานแก้ไขนี่ครับ ในการออกแบบผมใช้โปรแกรมบ้างในการคำนวณ โดยผมมีโปรแกรมอยู่หลายตัวสำหรับที่ใช้ออกแบบโครงสร้าง ซึ่งตัวที่จุดประกายให้ผมนำมาเผยแพร่คือ RC Visual หรือ RC Tawan นั่นเอง ผมได้มาจากเพื่อนสุด love คุณฉี กฤษดา พฤกษาอุดมชัย (คู่เกย์ผม...555.....เด็กๆรุ่นน้องที่มหาลัยชอบเรียกเพราะว่าเด็กวิศวอย่างพวกผมเป็นพวกอาภัพผู้หญิง...ซึ่งเพื่อนๆผมส่วนใหญ่ยังโสดกันหมด ....อันนี้ไม่เกี่ยวครับ อีกอย่างในช่วงชีวิตที่ผมอยู่ที่มหาลัยผมจะพยายามทำกิจกรรมทุกอย่าง ตั้งแต่เล่นกีฬาฟุตบอลทั้งมหาลัยและคณะ และอีกหลายอย่าง จึงมีเพื่อนผู้ชายซะส่วนใหญ่ เพื่อนผมส่วนใหญ่จะทำงานด้านโยธากันหมด ดังนั้นผมจึงเป็นส่วนน้อยของรุ่นที่มาทำธุรกิจที่ไม่ใช่ด้านโยธาโดยตรงนัก) วกกลับมาที่ผมและเพื่อนฉีที่ขณะนั้น ผมและเค้าต่างเข้าออกบ.รอยัลเฮ้าส์ ของคุณศักดาเป็นว่าเล่น ฉีทำงานที่นั่น โดยคุณศักดา โควิสุทธิ์ เจ้าของเป็นอีกท่านหนึ่งที่ไม่ได้ว่าผมเลย กลับอนุญาตให้เอามาเผยแพร่ และยังอุตส่ามาให้ผมนั่งสัมภาษณ์อีก และก็บอกว่าไอ้น้อง มีอะไรที่ทำได้ก็ลองทำดู อย่างน้อยก็ได้ประสบการณ์เองแหละ คุณศักดาตบไหล่ผมบอกว่าดูอย่างพี่ ทำธุรกิจมาหลายอย่างแล้วตั้งแต่โต๊ะสนุก โรงแรม และอีกหลายอย่าง โดยที่พี่จบมาด้านนิติศาสตร์ ไม่ได้ไปว่าความเป็นทนายเลย ไม่ชอบว่ะ อยากทำในสิ่งที่ชอบ แต่อย่างว่าความสำเร็จไม่ได้มีแค่สร้างไว้เป็นภาพลวงตา ชั่ววูบ ถ้าจะประสบความสำเร็จอะไรสักอย่าง ต้องสร้างมันขึ้นมา และเราเองต้องเรียนรู้กับมัน โดยไม่ย่อท้อ เราอายุยังน้อยมีอะไรที่คิดว่าดีก็ทำไปเถอะ.........ซึ่งผมประทับใจมาก และก็คิดว่าเราน่าจะทำอะไรให้ดีกว่าที่เป็นอยู่ อย่างน้อยไม่ควรรอให้โอกาสมาถึง น่าจะลองไปหาโอกาสเอง ลองทำอะไรใหม่ๆ และทำเพราะไม่เครียด..... และด้วยความที่ผมมีโปรแกรมหลายตัว ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเก็บมันไว้ทำไม ลองเผยแพร่ให้คนที่เค้าไม่มีดีกว่า ซึ่งส่วนตัวตั้งแต่เรียนแล้ว ผมไม่ค่อยจะมานั่งเก็บอะไรไว้คนเดียว ถ้ามีโอกาสอธิบายหรือว่าสอนเพื่อนได้ก็จะทำ เพราะถือเสมอว่าการให้คือก้าวแรกที่จะนำมาซึ่งสิ่งดีๆ รวมทั้งบางครั้งเราจะได้สิ่งตอบแทนกลับมาเอง.... หลายๆครั้งที่ผมชอบเอาการบ้านให้เพื่อนๆลอก และคอยอธิบายด้วย มาที่เรื่องโปรแกรมวิศวกรรมกันต่อ คราวนี้เวลาจะเผยแพร่ทำไงดี จะส่งเมล์ให้ก็ไม่สะดวกนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะต้องมีเว็บเพื่อให้เผยแพร่ ให้ดาวน์โหลดโปรแกรม เพราะว่าจะส่งให้ก็ไม่สะดวก ผมก็จัดการนำโปรแกรมตัวแรกคือ RC Tawan ให้ดาวน์โหลดกัน แต่ว่าผมไม่มีเว็บไซต์ผมจะทำไงดี ตอนนั้นทำเว็บก็ไม่เป็น ...แต่ว่าด้วยความที่ผมอยู่เฉยไม่ได้ ก็เลยไปซื้อหนังสือทำเว็บมานั่งอ่านดู ซื้อมาหลายเล่ม ซึ่งในตอนนั้นผมทำเว็บไม่เป็นเลยก็ลองศึกษาดู และก็ได้ลองทำเว็บขึ้นมาอันแรก ซึ่งผมได้ลองอยู่หลายที ทำไมมันไม่ได้ว่ะ...... จนในที่สุดผมก็สามารถมีเว็บแรกได้ 555 นั่นคือ www.thai.net/tumcivil (ขณะนี้ยังไม่ได้ลบ และก็จะคงไว้อย่างนั้น ผมชอบกลับไปมองแล้วรู้สึกแปลกๆ ลองไปดูซิครับ ผมไม่ได้ลบ) เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2543 ผมนั่งทำอยู่จนเช้า และมันก็เป็นรูปร่างอย่างที่เห็น ตอนนั้นผมว่าดีแล้วนะ ไปอวดเพื่อนๆ แต่ว่าหลายๆคนทำหน้าแบบว่าโคตรห่วยเลย.... ทำไงดีคราวนี้
@ กาลเวลาผ่านไปผมได้ย้าย server หลายๆที่ และก็เปลี่ยนไปเรื่อย จาก www.thai.net/tumcivil เป็น thaicentral และก็ใช้ tumcivil.eg.st จนกระทั่งมาเป็นที่ hypermart โดยที่ผมไม่เสียตังเลย แต่ว่ามีอยู่วันหนึ่งเป็นวันที่ทาง hypermart ลบ account ผม เนื่องจากใช้การส่งถ่ายข้อมูล Bandwidth สูงเกิน จนกระทั้งย้ายเข้ามาเช่าในประเทศที่....... พร้อมกับได้จดทะเบียน www.tumcivil.com แต่ว่าด้วยความที่ไม่เป็นมืออาชีพของคนไทย ทำให้เว็บผมโดนลบและครั้งต่อมาโดนแฮกเกอร์เข้าไปลบข้อมูลซึ่งผมต้องร้องไห้เลย ข้อมูลหายหมดเลยเพราะว่าบางส่วนผมไม่ได้ Backup ไว้ ตอนนั้นนะครับ สิ่งที่ทำไว้มันหายไปในพริบตา ครั้งที่ 2 โดนหนักมาก วันที่ 27 ตุลาคม 2544 ทำให้ผมต้องหาที่ใหม่ แบบว่าเซ็งมาก ต้องใช้เงินส่วนตัว จนกระทั่งได้ที่ใหม่และได้จัดการใช้ server แบบ dedicate ซึ่งลงทุนไปมากหน่อย แต่ทำไงได้หละครับ เพราะการทำเว็บที่ให้ดาวน์โหลดต้องใช้ทรัพยากรสูงมาก ความจริงตอนนั้นผมก็อยากจะเลิกอยู่เหมือนกัน เพราะที่ทำมาไม่ได้อะไรเลย (ผมคิดเองนะครับตอนนั้น ผมคิดแต่ตัวเงินอย่างเดียว) แต่ก็เหมือนว่าผมจะเลิกไม่ได้ ช่วงนั้นผมได้มีโอกาสไปเข้าอบรมส่งเสริมผู้ประกอบการใหม่ที่ทางกระทรวงอุตสาหกรรมจัดร่วมกับนิด้า ซึ่งผมได้เลือกโปรเจคการทำน้ำพริกแบบผงเป็นซอง แต่ว่าผมไม่สามารถที่จะทำโครงการดังกล่าวได้เนื่องจากว่าไม่ชำนาญ และก่อนที่จะจบโครงการผมจะต้องเขียนแผนธุรกิจด้วย ซึ่งเป็นการยากมากที่เราจะทำต่อไปดังนั้นผมจึงตัดสินใจเปลี่ยนโครงการมาเป็นเว็บไซต์จำหน่ายตั๋วเครื่องบินแทน ซึ่งยังไม่ขอลงรายละเอียดมากนักในตอนนี้ แต่คนอย่างผมมีหรือจะทำให้มันธรรมดา ที่กรมส่งสเริมผมได้พบเพื่อนใหม่หลายคน โดยเฉพาะเพื่อนๆที่มีอายุที่มากกว่าผม และส่วนมากเป็นเจ้าของกิจการ ผมได้รู้จักรุ่นพี่ผมที่เตรียม คุณไพศาล โดยบังเอิญ โดยคุณไพศาลได้เป็นวิทยากรในการบรรยายให้ฟังหลายครั้ง พร้อมทั้งให้คำแนะนำผม เป็นประโยชน์มาก เมื่อผมเลือกธุรกิจตัวใหม่แล้วนั่นคือตั๋วเครื่องบิน ผมต้องเข้าไปเรียนรู้ระบบจากพวกเอเจนต์ต่างๆ และก็ได้มาพบกับท่านท่านหนึ่งซึ่งโดยพื้นเพแล้วไม่ใช่คนไทย ท่านก็ให้ความอนุเคราะห์ผมและทีมงานอย่างดีในการที่จะทำธุรกิจร่วมกัน......อันนี้คงอาจจะได้เห็นในอนาคตอันใกล้นี้....ช่วงนั้นผมได้เริ่มลองหาประสบการณ์อื่นบ้าง เช่นขายสินค้าบางอย่างไปต่างประเทศ ลองดูระบบซื้อขายผ่านอินเตอร์เน็ต การรับส่งสินค้า การทำธุรกรรมต่างๆ และที่สำคัญได้เรียนรู้พฤติกรรมจากลูกค้า ซึ่งในช่วงเวลาเดียวกันผมก็มาทำด้าน Software ทางด้านวิศวกรรมด้วย โดยผมเพิ่งได้เพื่อนๆใหม่ๆหลายๆคน เช่นคุณวิชิต คุณกฤษดา และก็ได้รู้จักลูกค้าและเพื่อนๆวิศวกรโยธาหลายๆคนทั่วประเทศ โดยที่ผมเพิ่งจะรู้ว่ามิตรภาพและ connection บางทีมันมีความสำคัญมากกว่าตัวเงินเสียอีก ผมรู้สึกว่าสิ่งที่เราทำไปบางครั้งดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์สำหรับคนบางคน แต่ว่าในขณะที่บางคนเป็นสิ่งที่มีค่ามาก.... อ้อช่วงนั้นผมได้ขอความช่วยเหลือและคำปรึกษากับน้าของผมที่เสียชีวิตไปแล้วตลอดคือ คุณพัฒนพงษ์ สมบูรณ์เถกิง หรือน้าตู่ หรือคุณพัฒน์ของหลายๆคน อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการ บ.รอยัลแอนด์ซัน อัลลายด์ ประกันภัยจำกัด ซึ่งให้คำแนะนำดีมากและสอนผมเสมอว่าเวลาจะทำอะไรต้องตั้งใจทำและต้องซื่อสัตย์ทั้งกับตัวเองและคนรอบข้าง อย่ายอมแพ้ง่ายๆ และเพราะว่าคนเรามักจะไม่เสียสละ ทำให้งานบางอย่างไม่ได้เกิดขึ้นมา ต้องลองค้นหาตัวเองในบางมุม และพยายามทำอะไรโดยมองไปข้างหน้าแต่ว่าอยู่กับปัจจุบัน มีสติตลอดเวลาพยายามทำอะไรให้มีประโยชน์กับส่วนรวมถ้าทำได้ สิ่งที่สำคัญน้าตู่จะพยายามบอกอยู่เสมอให้ผมพยายามทำตัว Active อยู่ตลอดเวลา น้าตู่ชอบให้หนังสือผมอยู่เสมอ มันไม่สำคัญมากเท่ากับส่วนใหญ่เป็นหนังสือ Textbook ที่สั่งจาก Amazon.com ทั้งนั้น จนทำให้ผมเป็นคนรักการอ่านและเริ่มหันมาสนใจเรื่องเว็บ และอีคอมเมอร์ซ (รวมถึงหนังสือประเภทอื่นๆ ยกเว้นหนังสือโป๊ที่ผมไม่อ่าน ดูแต่ VCD 555 และจงอย่าแปลกใจที่ผมบางครั้งเจอเพื่อนๆหรือว่ารุ่นน้อง ผมจะเอาหนังสือไปให้ บางทีเก็บไว้คนเดียวไม่ดีหรอกครับ ตายไปฝัง/เผาแค่ร่างเหอะครับ ความรู้อย่าเลย ส่งมอบต่อไปดีกว่า จะได้พัฒนาต่อไปเป็นขั้นๆ หรือใครเถียงว่าเก่งได้เพราะตัวเอง.....) (แม้แต่หนังสือแนะนำนายเจฟ เบซอส ก็อ่านจบแล้ว มันน่าทึ่งมาก) ผมได้ลองอ่านหนังสือหลายเล่มหลังจากจบไปแล้วจากมหาลัย ซึ่งบางครั้งนึกเสียดายชีวิตในมหาลัย (ป.ตรี) เหมือนกัน แต่ทุกอย่างต้องถูกจำกัดด้วยเวลา ผมจึงเริ่มนับหนึ่งใหม่ Anyway, my life has just begun หลังจากบางอย่างผมเลือกที่จะมาเป็นเจ้าของกิจการเอง แทนที่จะเป็นลูกจ้าง ตามความปรารถนาของน้าตู่ ที่บอกว่า "มีความรู้ขนาดจบถึงวิศวะ แต่มัวมานั่งหางาน ถ้ามันไม่ได้ทำไมไม่ลองหาอะไรทำซะเองหละ" But nothing could be done ....แต่ว่าน้าตู่ของผม ซึ่งเป็นเสมือนพ่อผม ก็ได้จากลาโลกนี้ไปแล้วด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อวันที่ 28 ก.ค.2546 วันเกิดวันตายวันเดียวกันเลย www.arokaya.org ทำให้ผมขาดที่ปรึกษาที่ดีมากคนหนึ่งไป ก่อนตายน้าตู่ได้บอกให้ผมดูแลและทำโครงการอโรคยา เรื่องเผยแพร่ความรู้ให้สำเร็จ โดยผมได้รับปากไว้ @ทำไงได้หละครับบางครั้งก็ยอมแพ้ไม่ได้ ผมได้อะไรจากน้าตู่เยอะมาก โดยผมโดนน้าตู่กล่าวตักเตือนหลายๆครั้งหลายเรื่อง เช่นเรื่องการทำธุรกิจ การคิด การพูดเจรจาต่างๆ การคบคน และอีกหลายเรื่องที่ผมได้รับประโยชน์มาก ก่อนเสียชีวิตน้าตู่ได้เป็นห่วงผมมาก โดยได้สั่งไว้หลายๆอย่างมาก ให้ช่วยดูแลทุกๆคน เนื่องจากผมจะต้องดูและครอบครัวแทนทุกคน ในขณะเดียวกันผมต้องทำธุรกิจไปด้วย ซึ่งเป็นงานที่ไม่ง่ายเลย.......ผมไม่มีคำพูดใดๆในโลกที่จะอธิบายความรู้สึกของผมที่มีต่อบุคคลทั้ง 2 ได้ ผมพูดได้แต่เพียงว่า ผมรักแม่และน้าตู่มากที่สุด และผมภูมิใจที่แม่ผมอยู่ที่นี่และกำลังจะเห็นสิ่งที่ผมได้ทำลงไป ส่วนน้าตู่คงได้มีโอกาสรับรู้ได้
@ หลายครั้งที่ผมหัวเราะ หลายครั้งที่ผมท้อ ผมขับรถคนเดียวมีโอกาสร้องไห้อยู่บ่อยๆ อันเนื่องมาจากความเครียดบางส่วน แต่ผมก็พยายามไม่ท้อและจะพยายามหัวเราะอยู่เสมอ ผมดีใจและคิดว่าในซักวันหนึ่งไม่ไกลนี้ ผมคงจะได้ทำฝันของผมให้บรรลุความจริงได้ ผมพยายามจะสะกดคำว่างาน ด้วย รัก เพราะว่าการทำงานที่มีประสิทธิภาพนั้น เราต้องทำงานในสิ่งที่รัก บางครั้งผมจะพยายามทำในสิ่งที่ดีที่สุด ถึงแม้ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าเราไม่ทำก็คงไม่มีประโยชน์อะไรเลย สำหรับงานใหม่นี้ที่ผมทำในรูปบริษัทซึ่งเป็นแห่งแรกนั้นแน่นอนว่าจะต้องเป็นอะไรที่ผมคิดว่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุด ผมโชคดีที่ได้เพื่อนคนนึง คือคุณวุฒิพงษ์ กุลวงศ์ หรือคุณจุ๊บเป็นเพื่อนร่วมงานที่เห็นคุณค่าบางอย่างในงานที่ทำร่วมกัน และเป็นคนที่มีความกระตือรือร้นล้นเหมือนกัน บางครั้งคำว่าเพื่อนอาจจะสะกดจากคำเดียวกันแต่คำว่าจริงใจและตั้งใจอาจจะเป็นคำต่อท้ายที่มีได้ไม่ทุกคน แต่ผมประทับใจคุณจุ๊บมาก....บางครั้งเราต้องทำหน้าที่เรียนรู้ด้านระบบเน็ตเวิร์กต่างๆเอง เป็น System Analysis บางครั้ง รวมทั้งศึกษาอะไรใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา...
@ ผมยินดีและดีใจที่ผมได้มีเพื่อนๆหลายๆวัยที่อยู่ตามแต่ละจังหวัดผู้ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้เห็นหน้ากัน จุดประสงค์ส่วนหนึ่งก็ต้องการเพื่อที่จะช่วยรวบรวมโปรแกรมทางด้านวิศวกรรมมาให้หลายๆท่านใช้งานกันโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย โดยผมต้องขอขอบคุณท่านทั้งหลาย บางส่วนได้ซื้อซอฟแวร์ไปใช้และก็ได้บอกต่อ มีการติชม แสดงความเห็น และตั้งตารอที่จะใช้งานในตัวต่อไป ทำให้ผมต้องมานั่งคิดว่าเราน่าที่จะทำอะไรต่อไปดีกว่าที่จะต้องปล่อยไปแค่นี้ ผมจึงตั้งปณิธานไว้ว่าถึงแม้ว่าจะเป็นอย่างไร ผมจะตั้งบริษัท ทำธุรกิจส่วนตัวยังไงก็ตาม แต่ว่า www.tumcivil.com นั้นจะเป็นอะไรที่ผมดูแลเอง และจะคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ ผมรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเว็บนี้มาก ที่เป็นจุดเริ่มที่ทำให้ผมได้มีความคิดอะไรดีๆหลายๆอย่างๆ เป็นที่ที่ผมได้พบมิตรภาพจากเพื่อนๆ น้องนักศึกษา ได้รู้จักวิศวกรรุ่นพี่หลายๆท่าน ดังนั้นมันจึงเป้นอะไรที่มีค่าทางจิตใจมาก

@ และแล้วด้วยความที่ผมยังมีความมุ่งมั่นในธุรกิจที่กำลังจะเปิดดำเนินการภายใต้ www.ezyprice.com โดยได้รับคำแนะนำจากหลายๆฝ่าย โดยเฉพาะกับการที่ถือว่าผมเป็นคนนอกวงการที่กำลังจะเข้าไปดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับตั๋วเครื่องบินนี้ ซึ่งในอนาคต www.ezyprice.comจะเป็นเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับตั๋วเครื่องบินทั้งหมด และระบบจองตั๋ว ระบบตั้งราคา ระบบค้นหา จะมีความทันสมัยที่สุดในประเทศไทย....ขอแค่นี้ก่อนนะครับ ความลับ แต่ว่าจะเกิดโมเดลธุรกิจใหม่ขึ้นมาอย่างน้อย 2 ธุรกิจในนั้น




@ ผมและทีมงานกำลังผลักดันโครงการ พัฒนาโปรแกรมวิศวกรรมไทย ด้านงานโยธา วิเคราะห์และออกแบบโครงสร้าง ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยที่สุดก็ได้ทำแล้วครับ ผมสบายใจจริงๆนะ ที่ได้ทำ........ก็ขอให้เพื่อนๆช่วยสนับสนุนโปรแกรมตัวใหม่และโครงการนี้ด้วยนะครับ http://www.patipath.ezyprice.com/


@ ก็อยากจะฝากให้ทุกๆคนนะครับว่า บางทีการให้ การสละเวลาและทำสิ่งที่มีประโยชน์ให้กับคนอื่นโดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน มันมีค่ายิ่งกว่าสิ่งอื่นใดเลย อย่างน้อยที่สุดเราก็ให้ในสิ่งที่ให้ได้ ้......และก็ทุกๆท่านอย่าไปคิดแค้น คิดไม่ดี กับคนอื่นเลยนะครับ มันจะไม่มีการพัฒนาในจิตใจและตัวเราเองเลย ยังไงก็ขอให้ซื่อสัตย์ สุจริต โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิศวกรทั้งหลาย ตายไปไม่มีใครเอาไปได้หมดหรอกครับ ขอให้มีความจริงใจกับคนรอบข้างเราทุกคน .....ผมเชื่อนะครับว่าถ้าคนเราดีจริง และทำอะไรตั้งใจจริงแล้วก็น่าจะประสบความสำเร็จได้ครับ... @ ส่วนตัวผมนั้นในอดีต ผมเคยเกือบตายมา 2 ครั้งแล้ว แต่ก็รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ผมคิดว่าผมคงโชคดีมากที่เรายังอยู่ที่นี้ได้ ดังนั้นจึงอย่าแปลกใจที่ข้างบนของหน้านี้มีเวลาเดินนับถอยหลัง ซึ่งนั่นคือเวลาที่ผมตั้งไว้เพื่อเตือนใจในการทำอะไรหลายๆอย่างอย่าประมาท

" `You do your best and let God do the rest.` " `จากรุ่นน้องที่มหิดล ผู้หญิงด้วย อาจารย์สมชายนำมาให้`
" การที่จะประสบความสำเร็จนั้น เราต้องเป็นคนง่ายที่จะเริ่มและยากที่จะเลิก" ........" เวลาที่หายไปไม่อาจพานพบได้อีก"............."ยังมีเวลานอนอีกมากในหลุมฝังศพ" จากเพื่อนตุ๋ย
" One life you have to do what you should " ของผมเอง ได้จากที่ไหนจำไม่ได้

@ ส่วนเพลงที่ชอบคงมีหลายเพลง แต่ว่า One Moment In Time มันมีความหมายยิ่งใหญ่มากครับ เหมือนประหนึ่งว่า ทุกๆคนจะต้องมีช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต ซึ่งเราต้องพยายามทำ และหาให้เจอ ซึ่งตรงนั้นจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเราในการประสบความสำเร็จในแต่ละคน

ขอขอบคุณ (ส่วนหนึ่ง)

พระโสภณนนทสาร (ท่านเจ้าคุณวัดบางไผ่ อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี) ผู้ซึ่งให้ความเมตตากับผมเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะตอนที่ผมได้มีโอกาสไปบวชที่นั่น

คุณกิติภรณ์ สมบูรณ์เถกิง (คุณทัศพร ศรเกตุ) แม่ผมเอง ไม่มีคำบรรยาย ผมรักแม่ผมมาก

คุณพัฒนพงษ์ สมบูรณ์เถกิง www.arokaya.org อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการ บ.รอยัลแอนด์ซัน อัลลายด์ ประกันภัยจำกัด ได้เสียชีวิตไปแล้วเมื่อวันที่ 28 ก.ค. 2546 ผู้ที่เป็นผู้นำคนแรกที่จะนำระบบประกันภัยผ่านอินเตอร์เน็ต www.royalsun.co.th ซึ่งเป็นน้าชายของผม ผู้ที่มีส่วนที่ทำให้ผมเลิกมีความคิดที่จะหางานต่อไป และสามารถที่จะมีความคิดที่จะเริ่มธุรกิจเป็นของตนเอง คุณพัฒน์หรือน้าตู่เปรียบเสมือนพ่อและเป็นแบบอย่างที่ดี ทั้งการวางตัว บุคลิกภาพ การใช้ภาษา การติดต่อ การเจรจาธุรกิจ การตัดสินใจ และอื่นๆอีกมากมายที่ผมไม่สามารถตอบแทนได้หมด และที่สำคัญที่สุดคือทำให้ผมได้รู้จักการต่อสู้ อดทน และอีกมุมหนึ่ง คนเราควรจะมีความรู้สึกพอ และเมื่อวันที่เรารู้ว่าอีกไม่นานเราจะต้องตาย เราควรทำตัวอย่างไร อย่างน้อยผมก็มีโอกาสบวชให้ ผมยังจำได้วันนั้นที่ผมบวช คุณหมอนัดน้าตู่ไปทำครีโม แต่อย่างไรไม่ทราบ หมอได้เปลี่ยนกระทันหัน

คุณจุฑามาศ สมบูรณ์เถกิง อดีตหัวหน้าการประถมศึกษาอำเภอบางบัวทอง น้าสาวผม ได้เสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เหตุการณ์วันนั้นผมไม่ได้ไปด้วย ซึ่งทุกทีผมจะต้องเป็นคนขับรถเอง แต่วันนั้นผมไม่ได้ไป แต่มารู้อีกทีผมโทรไปว่าถึงหรือยัง กลับกลายเป็นตำรวจที่รับสายและบอกผมว่านั่นใช่ญาติคุณจุฑามาศหรือเปล่า ให้รีบมาด่วน เพราะว่า........ผู้ที่มีส่วนผลักดันให้ผมเป็นคนที่รู้จักเสียสละต่างๆ โดยคิดถึงตัวเองให้น้อยที่สุด

อ.ธีรบูรณ์ สมบูรณ์เถกิง อ.ประจำสถาบันภาษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย www.thiraboon.com กับเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องที่มีส่วนสำคัญเครื่องแรก และยังสอนภาษาอังกฤษให้ด้วย

อ.ผล พจนการุณ อาจารย์สอนฟิสิกส์ที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท เป็นคนที่มีน้ำใจแบบสุดๆ อาจารย์ผลไม่เคยถือตัวเลย ให้ความรู้อย่างเต็มที่ สอนพวกผมแบบไม่คิดตังเลย

อ.สมชาย ศรีวรางกูล อาจารย์สอนคณิตศาสตร์และอาจารย์ประจำห้อง 154 ที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท เป็นคนเรียกผมว่าไอ้หอย และคอยดูแลเรื่องทีมฟุตบอลของโรงเรียน ผู้จัดการทีมที่รร.เตรียมสมัยนั้น สอนเทคนิคต่างๆให้

อ.สมชาย ปฐมศิริ กับความพยายาม (ความมุ่งมั่นในการทำงาน การสอน) ที่ผมเอาเป็นแบบอย่าง ผมชอบในความขยัน มีเหตุผล กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้อง โดยขณะนี้กำลังศึกษาปริญญาเอกอยู่ที่สหรัฐอเมริกา รัฐแมรี่แลนด์ ผมดีใจมากที่อ.สมชายคิดอย่างที่ผมคิด คือจะยอมเป็นผู้ที่สำเร็จในส่วนน้อยดีกว่าที่จะอยู่ในกลุ่มผู้สำเร็จของส่วนมาก..ผมดีใจและภูมิใจที่ได้รู้จักอาจารย์สมชาย อย่างน้อยคงจะได้เจอกันไม่ที่กรุงเทพก็ที่นั่น

คุณโกวิทย์ วรพิพัฒน์ อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ผู้ที่มีมุญคุณกับผมอีกคนหนึ่ง ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว

คุณสังข์ทอง ศรีธเรศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ผู้ที่มีบุญคุณกับผมและน้าสาวผม และให้การต้อนรับเป็นอย่างดีที่จังหวัดกาฬสินธิ์ ซึ่งเสียชีวิตไปแล้วเช่นกัน

ผศ.ปิยะ รัตนสุวรรณ กับความมีเมตตาให้คำปรึกษาแก่ผม ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้อยู่กลุ่มอ.ปิยะมาก่อนก็ตาม อ.ปิยะให้คำปรึกษาผมเรื่อยมา ถึงแม้ว่าตำแหน่งท่านจะเปลี่ยนไป เป็นคณบดี แต่ว่าอาจารย์ปิยะยังเหมือนเดิม และผมได้มีโอกาสเข้าไปรับใช้เสมอ แต่ผมคิดว่าคณะวิศวมหิดลน่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้แล้ว อย่างน้อยคงจะได้เห็นกันในอนาคต

ดร.สมพร อรรถเศรณีวงศ์ เจ้าของ Microfeap ให้คำแนะนำผมอย่างดีมาก และให้การต้อนรับอย่างเป็นกันเอง ได้รู้ถึงเจตนารมของอาจารย์ที่ต้องการพัฒนาวงการวิศวกรไทย ทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม เป็นแบบอย่างที่ดี

ดร.สถาพร โภคา อาจารย์ของอาจารย์ผมอีกที ผู้ที่ผมได้ใช้หนังสืออาจารย์หากิน.....อธิบายวิธีการคิดพื้นแบบวิธีที่ 3 ให้ลูกค้าหลายๆคน

ผศ.สมพงษ์ ชื่นอิ่ม กับความเป็นกันเองที่หาไม่ได้นักสำหรับอาจารย์วิศวกรรม

คุณศักดา โควิสุทธิ์ กรรรมการผู้จัดการ บ.รอยัลเฮ้าส์ จก.ที่ให้คำแนะนำต่างๆ โดยให้ศึกษาจากตัวเขาเป็นตัวอย่าง

คุณ Chau จาก Royalsun Sanfran Cisco เพื่อนน้าตู่ชาวมาเลย์ แต่ทำงานที่ซานฟราน

กลุ่มพี่ๆวิศวกรและสถาปัตย์ ที่บริษัทเคไทยหรือกรีไทย ที่คอยเทคแคร์ตอนฝึกงานตอนปี 3 และสอนผมใช้โปรแกรมไมโครฟีบในการออกแบบโครงสร้าง และทำให้ผมได้เป็นส่วนหนึ่งในการวิเคราะห์ออกแบบห้องใต้ดินและหอดูดาวในพระตำนักสวนจิตรลดา

Chris Buczkowski เจ้าของ http://www.structural-engineering.fsnet.co.uk/ เป็นวิศวกรและศาสดาอาจารย์ชาวอังกฤษ ทำให้ผมรู้จักคำว่าลิขสิทธิ์เป็นอย่างไร ท่านกล้ามากที่มาว่าผมและในที่สุดผมก็เข้าใจว่าผมผิด

คุณปาวิน สัจจาภิมุข เจ้าของบริษัทแนนซี่ทัวร์ ซึ่งให้โอกาสผมในการทำธุรกิจร่วมกัน แล้วคอยติดตามนะครับ

สมจิตต์ วัลลีนุวัฒน์ Sale Manager ไทย-อะมาดิอุส เซาท์อีสต์เอเชีย จำกัด กับความใจดีที่เปิดโอกาสให้ทีมงานผมเข้าไปใช้ระบบค้นหาสายการบินของระบบ Amadeus

คุณนที ศรีทอง อดีตทีมบริหารเอ็มเว็บ ที่มีความใจดีและกรุณาอย่างยิ่งให้ใช้ระบบการส่งและรับ SMS และระบบไร้สายต่างๆ ผ่านระบบของค่ายมือถือต่างๆ ซึ่งทางอีซี่ไพรซ์ของผมคงต้องใช้ระบบนี้อย่างเต็มที่แน่นอนในอนาคต

คุณปรเมศร์ มินศิริ อดีตเจ้าของ Sanook.com ที่วันนั้นให้เกียรติ มาคุยกับผมและทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจ พร้อมทั้งแจกลายเซนต์

คุณกฤษดา รักษากุล ที่ยอมมาพบผมตอนดึกๆ แบบโดนบุกถึงบ้าน

คุณวิชิต ปัทมินทร์ ที่เป็นห่วงกันเสมอ ถึงแม้จะยังไม่เคยเจอตัวจริงก็ตาม

อ.เสริมพันธ์ เอี่ยมจะบก ช่วยหาโปรแกรมและรายการคำนวณมาให้

คุณวีระ ชาญวิทิตกุล ที่เป็นคนที่แนะนำวิธีจะจัดการอย่างไรกับโปรแกรมต่างๆ

คุณวุฒิพงษ์ กุลวงศ์ เป็นเพื่อนร่วมงานกันที่ผมทำงานด้วยแล้วสบายใจ มีความคิดคล้ายกัน

คุณหนึ่ง แห่ง theserverbiz กับการบริการสุดเยี่ยม

คุณสุรชา สุนทรสุต แห่งบางกอกเซิร์ฟเวอร์ให้คำปรึกษาเรื่องระบบเน็ตเวิร์กต่างๆ ระบบจัดการเว็บ SA

คุณสมพงษ์ เต็มศิริพงษ์ เจ้าของฟาร์มจระเข้ศรีราชา ที่ให้โอกาสเข้าไปพูดคุยและส่งลูกค้าให้ด้วย

จิม ชวรัตน์ เจริญวิริยะสุนทร เพื่อนคนสนิท อุดมการณ์เดียวกัน และหลังจากที่คุณจิมได้บวช คุณจิมก็ได้เปลี่ยนไปอีกคนนึง

ปีโป้ ซิกเฮด ในเรื่องคำแนะนำเกี่ยวกับโปรแกรมมิ่ง

เอก เอกชัย ทรงอำนาจเจริญ เพื่อนคนสนิทสมัยอยู่เตรียม เรียนต่อที่ออสเตรเลีย

คุณตู่ ปฏิพัทธ์ เอี่ยมอร่าม ผู้พัฒนาโปรแกรมทางด้านวิศวกรรมร่วมกัน

พี่ตี๋ วิบูลย์ภาค สุนาทพงษ์ แห่งรอยัลซัน ช่วยเรื่องระบบกราพฟิคสำหรับบางส่วนของอีซี่ไพรซ์

พี่อ็อด และพวกพี่ที่บริษัทกรีไทย หรือ เคไทย ที่นำโปรแกรมแรกให้ผมช่วยออกแบบ ซึ่งเป็นการจุดประกายให้

บ.รอยัลแอนด์ซัน อัลลายด์ ประกันภัยจำกัด และพนักงานทุกคน www.royalsun.co.th

เพื่อนๆ ที่อยู่ร่วมรุ่นทั้งที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษารุ่น 56 , คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และที่โครงการส่งเสริมผู้ประกอบการณ์ใหม่ ของกระทรวงอุตสาหกรรม

เพื่อนๆกลุ่มวิศวที่สนิท ป๋อง หมู จิม ฉี ชีพ เสี่ย ตูน ป็อปขี้ ชนะ ต้อง

วนิดา ตันเปี่ยมทรัพย์ (องุ่น) นักเรียนห้อง 125 สายศิลป์ ตอ.56 ผู้ที่ทำให้ผมประทับใจครั้งแรกโดยไม่ทันตั้งตัว ขอบคุณมาก

คุณปุก แห่ง Applymail ที่ช่วยประสานงานให้เรื่อง SMS

ผู้มีอุปการคุณ ลุกค้าของทาง TumCivil.com เพื่อนๆร่วมอาชีพวิศวกรทั่วประเทศ และเพื่อนๆที่ผมรู้จักที่ต่างๆที่ไม่ได้อยู่ในประเทศไทย

ลูกค้าที่อยุ่ต่างประเทศภายใต้ธุรกิจอันอื่น ที่ได้มีโอกาสพูดคุยและช่วยแนะนำลุกค้าให้ด้วย

และหลายๆท่านที่ผมไม่ได้กล่าวถึง เพราะว่ามีเยอะมากครับ จำไม่ค่อยได้ แต่ต้องขอขอบคุณมากจริงๆนะครับ

เพราะผมยังมีโอกาสที่จะมาเขียนเพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆ วันนี้คงแค่นี้ก่อน

อธิพัชร์ (อนัฆพร) ศรเกตุ

เขียนสมุดเยี่ยมชมได้ที่นี่ (มาแล้วก็ฝากอะไรไว้ซะหน่อย)

ขอขอบคุณหนังสือพิมพ์ คม ชัด ลึก ฉบับวันที่ 25 มีนาคม 2545

ขอขอบคุณ หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับ 16 ส.ค.2544 และเวปไซต์ ในหน้า IT

http://www.dailynews.co.th/it/10586.html

คลิกเฮียร์:http://tumcivil.hypermart.net
เว็บไซต์ของชาววิศวกรรมโยธาโดยเฉพาะ
ผู้จัดทำก็เป็นวิศวกรแขนงนี้
บริการดาวน์โหลดซอฟต์แวร์ที่ใช้ในงานโยธา
ทั้งโครงสร้าง ออกแบบ คอนกรีตเสริมเหล็ก คำนวณทางชลศาสตร์
ส่วนใหญ่เป็นฟรีซอฟต์แวร์
หรืออยากจะค้นหาเพื่อนโยธาด้วยกัน
เว็บไซต์เขาทำขึ้นเพื่อคนโยธาจริง ๆ คลิกซะ

หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ เรื่องสะพานพระราม 8

สะพานพระราม 8
"http://www.tumcivil.com/lesson/rama8.shtml"

สะพานพระราม 8 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งที่ 13 เพื่อบรรเทาการจราจรบนสะพานพระปิ่นเกล้า รองรับการเดินทางเชื่อมต่อระหว่างฝั่งพระนครกับฝั่งธนบุรี และเป็นจุดเชื่อมต่อโครงการพระราชดำริตามแนวจตุรทิศ

ข้อมูลของสะพานในเวบไซต์ของ tumcivil.com มีตั้งแต่ ความยาว ความสูง ความลาดชัน รวมถึงรายละเอียดต่างๆ ของโครงสร้างสะพาน ไม่ว่าจะเป็น การรับน้ำหนัก โดยการติดตั้งสายเคเบิลระนาบคู่สีเหลืองทอง มาตรฐานการรักษาความปลอดภัย และลักษณะความโดดเด่นสวยงามของสะพาน

นอกจากนี้ยังแจกแจงส่วนประกอบให้เห็นอย่างเด่นชัด ซึ่งเป็นการแสดง ความกลมกลืนของเมืองเก่ากับเทคโนโลยีสมัยใหม่ ของสะพานพระราม 8 ...

จะจดจำเว็บไซต์ tumcivil.com เวอร์ชั่นแรกที่เปลี่ยนมาจาก tumcivil.eg.stตลอดไป

TumCivil Networks: Tumcivil.com and TumCivil.net | Jobpub.com | Ezyprice.com

About TumCivil

Spacial Thanks : คลิกดูที่นี่เพื่อดูรายนามต่อไปนี้ครับ